How one woman is leading the opposition against the Iranian regime

While media outlets in Iran are speaking about “the end of the revolution, sense of despondency among revolutionaries and the disregard of Khomeini”, Khamenei has proven incapable of controlling the regime, which is riddled with internal dissensions and crises. In addition, the regime is so chauvinistic that it could not include a single woman in the new cabinet of Hassan Rouhani.
Meanwhile, Iran’s opposition-in-exile celebrated its 52nd anniversary on September 6, where its congress elected a woman as its new Secretary General.
A movement based on values
The PMOI (People Mojahedin Organisation of Iran) is the strongest and most unique movement in contemporary history, where a woman holds the reins of leadership, and the central council of this organization consists of thousands of women.
This PMOI congress, which has several thousand members in Albania, France, Germany, London and Sweden, elected Ms. Zahra Merrikhi as the new Secretary General for the next two years.
Zahra Merrikhi now heads a movement whose members adhere to the view that humans are equal and only those are superior to others who imbibe and practise higher human values, take on righteous responsibilities and dedicate their lives to the good of all people.
In her speech to members of the Mojahedin, Zahra Merrikhi described the PMOI as “an important academy for human relations, a society with the noblest of emotions, as well as political and social responsibility.”
This movement seeks to create a human society that safeguards national and collective interests, a society where people think about each other and are helpful to one or another, a society which — according to Iran’s well-known poet Ahmad Shamloo — “is full of kindness and beauty, and every human being develops fraternal feelings for other human beings.”

رمز شادابی و استواری مجاهدین خلق ایران

در سپهر سیاسی اجتماعی ایران ۵۲ سال پیش جنبشی طلوع کرد که زاییده ی تاریخ مبارزات این سرزمین از مشروطه تا آن زمان بود. بویژه پس از کودتای ۲۸ مرداد و یاس و نومیدیی که بر فضای روشنفکران آن روزگار سایه افکنده بود سقف و افق فعالیت های سیاسیون  فعالیت های  رفرمیستی و پارلمانتاریستی بود که  جبهه ملی و نهضت آزادی آن را نمایندگی می کردند. محاکمه سران این نهضت و محکومیت آنها و پایان اینگونه فعالیت ها راهی را پیش پای جوانان روشنفکر و پرشوری که به این نهضت پیوسته بودند گشود که رهروان آن دو جنبش چریکی مجاهدین و فدایی ها بودند که از صادقترین و فداکارترین فرزندان مردم ایران محسوب می شدند و راه و رسم و مبارزه و جانبازیهای آنان این حقیقت را مهر تایید زد.
در این رابطه و در پیوند با ۵۲ امین سال تاسیس سازمان مجاهدین خلق ایران آقای  دکترمنشور وارسته از متحدین این سازمان و از اعضای شورای ملی مقاومت ایران مقاله ای با عنوان «رمز شادابی و استواری مجاهدین خلق ایران» نوشته اند که ذیلا از نظر میگذرد:
«با آغاز پنجاه و سومین سال تأسیس سازمان مجاهدین خلق ایران، فرصت را مغتنم شمرده به طرح این سؤال می پردازم که به راستی رمز پایداری سازمان مجاهدین خلق ایران در مصاف با دو دیکتاتوری شاه و شیخ و بخصوص ایلغار آخوندی و متحدین خارجی اش چیست؟

سالگرد تاسیس سازمان مجاهدین خلق ایرانبا تأملی بر تاریخ پربار سازمان مجاهدین خلق طی بیش از نیم قرن گذشته، آنچه قبل از هر چیز قابل تعمق و تقدیر است، پافشاری و استواری بر آرمان آزادیخواهی و کوشش در محو استبداد (از جنس شاه و شیخ) از کشور ایران بوده است.
با عنایت به حجم تهاجمات سیاسی- تروریستی علیه مجاهدین خلق، به ویژه از زمان آغاز حکومت ملاها، چه در بعد داخلی و چه در ابعاد جهانی، به جرأت می‌توان گفت که هیچ نیروی سیاسی را یارای مقاومت در مقابل آن نبوده؛ اما این فرزندان زنده‌یاد مصدق، سودایی جز سرنگونی رژیم پلید آخوندی در سر و دل نداشتند. به‌حق که در نبرد بین انسان‌های پایدار و روزهای دشوار، این انسان‌های پایدار هستند که می‌مانند و روزهای دشوار که می‌روند. انسان‌های فرهیخته و تراز نوین که به ندای وجدان‌های بیدار خود پاسخ داده و با قبول همه نوع ابتلائات، بی هیچ چشم داشتی در قبال منافع حقیر مادی و بجای تسلیم و وادادگی در مقابل اهریمن ارتجاع، مصمم و پرصلابت فریاد آزادی‌خواهی سر داده و پرچم مردم‌سالاری و حق‌طلبی را به اهتزاز درآورده‌اند. «جان ماکسول» می‌گوید: کسی که پا را از مرز زندگی عادی فراتر می‌نهد، آرزویی بزرگ در دل دارد. چه آرمانی والاتر از اینکه این قاصدان آزادی، جز استقلال و آزادی برای میهن نمی‌خواهند و با پایداری بر آرمانشان باعث برانگیخته شدن خشم استبداد دینی و حسادت مغرضان و ورشکستگان سیاسی مدعی؛ که از درون مایه‌ای حقیقی بی‌بهره‌اند، شدند. آنهایی که دستی در آتش دارند و مبارزه علیه ارتجاع دینی را خوب فهم می‌کنند، به‌خوبی درک می‌کنند که ذره‌ای از فشارها و تضییقاتی که طی این ایّام علیه مقاومت اعمال گردید می‌توانست به تلاشی هر نیروی سیاسی بیانجامد. آرتور کلارک نویسنده انگلیسی (۲۰۰۸-۱۹۱۷) به درستی اظهار میدارد که: تنها راه کشف ممکن‌ها، رفتن به ورای غیرممکن‌هاست. روزی که آقای مسعود رجوی، مسئول شورای ملی مقاومت و رهبر مجاهدین خلق ایران در مقابل خمینی ایستاد و با شجاعت قانون اساسی ولایت‌فقیه را خلاف روح دموکراسی و آزادیخواهی تفسیر نمود و با قبول تمام ریسک‌های متصور به سینه خمینی دست رد زد، عمق اعتقاد این سازمان به مقوله آزادی و تنفر از ارتجاع دینی را به نمایش گذاشت. با این تصمیم تاریخی، سنگ بنای جنبشی را بنا نهاد که با دو هدف بزرگ تاریخی قدم در میدان مبارزه نهاد:
الف: محو ارتجاع دینی زیر چتر اسلام و برانگیختن آزادگان به قیام علیه دین‌فروشان حاکم بر ایران.
ب: برقراری نظامی سکولار و دموکراتیک مبتنی بر موازین اعلامیه جهانی منشور حقوق بشر.
بدینگونه هویت آزادیخواهانه آقای رجوی و تمام یاران ایشان در سازمان مجاهدین برجسته شد.
از آن به بعد شاهد بزرگترین و سهمگین‌ترین نبرد میان دو طیف غاصبان حق حاکمیت مردم ایران و قاصدان آزادی و مردم سالاری ایران هستیم. بیش از سی و شش سال است که این نبرد ادامه دارد.

Why the #Iranian regime is incapable of reforming from within


The unprecedented strength of the Iranian opposition People’s Mojahedin Organization of Iran (PMOI/MEK) in Paris and Albania has severely alarmed the Iranian regime. It has also raised a pertinent
question, can the Iranian regime be reformed within?

The signs so far are not encouraging. Tehran sent its foreign minister, Mohammad Javad Zarif, to Paris to prevent the annual gathering of opposition figures. As French officials found the regime’s position very weak, they ended up signing a contract for the benefit of the French oil giant Total.

Hossein Shariatmadari, editor-in-chief Kayhan daily, known as the mouthpiece of Iranian Supreme Leader Ali Khamenei, wrote an article titled “Humiliated and Rewarded”, which mentioned the Total contract being signed at the same time as the PMOI gathering in Paris.

“The remarks of former French foreign minister Bernard Kouchner at a PMOI meeting one day after Zarif’s return from France is another sign of the French government's insistence on humiliating our nation,” he wrote.

گردهمایی سالانه ویلپنت؛ هم استراتژیک و هم تاکتیک



مقاله ای از دکتر منشور وارسته عضو شورای ملی مقاومت ایران
جنبش مقاومت ایران هر سال یک گردهمایی بزرگ در پاریس برگزار می کند و دهها هزار نفر در این گردهمایی شرکت می کنند که شامل صدها شخصیت سیاسی از سراسر دنیا می باشد.
امسال این گردهمایی در شرایط ویژه ای برگزار میشود و آقای وارسته مقاله خود را به اهمیت استراتژیک و تاکتیکی این گردهمایی اختصاص داده است که ذیلا از نظر می گذرد:
در آستانه برگزاری گرد هم‌آیی سالیانه مقاومت سازمان‌یافته، اوّل ژوئیه ۲۰۱۷، در ویلپنت «پاریس» که مصادف است با سالگرد آغاز مقاومت مسلحانه، روز شهدا و زندانیان سیاسی و روز تأسیس ارتش آزادی‌بخش ملی، صاحب این قلم را بر آن داشت تا به اختصار اهمیت مشارکت همه هموطنان را در این روز تاریخی، چه در استراتژی و چه در تاکتیک، تشریح نماید.

کلید واژه ها: اقتدارگرایی، استبداد دینی، ولی‌فقیه، فرهنگ استبدادزده، بحران‌های داخلی و بین‌المللی، مقاومت سازمان‌یافته و گرد هم‌آیی ویلپنت.
Image may contain: 1 person, smiling, text
وضعیت داخلی رژیم استبداد دینی:
آخوندهای حاکم، با تاکتیک چپاول و غارت و نابودی اشرافیت گذشته از یک‌سو و با برقراری اختناق و سرکوب و شانتاژ و گروگانگیری و تروریسم، چه در صحنه داخلی و چه خارجی؛ از سوی دیگر، قدرت خود را بر تمام آحاد مملکت تحمیل و در پی آن حاکمیت قرون‌وسطایی خاص خود را که برآمده از اعماق جهل تاریخ بود، پدید آورند. از ویژگی نظام الیگارشی دینی استعداد بی پایان آن در کنارگذاشتن هر انسان شایسته‌ای و جذب هر عنصری که در خدمت منافع حاکمیت سرسپرده است می‌باشد. متناسب با دور و یا نزدیک بودن فرد به منابع قدرت در نظام، یا هیچ کاره یا همه کاره و در جمع نخبگان نظام قرار می‌گیرد.

«ترقه بازی» داعش در تهران واقعی یا سفارشی و نمایشی ؟!

Image may contain: one or more people and textدر پی ائتلاف بزرگ بین‌المللی شامل کشورهای عربی - اسلامی و آمریکا علیه جنگ‌افروزی و تروریسم رژیم  ایران سلسله ای از عملیات تروریستی در منچسترو بغدادو کابل مصر و لندن  اتفاق افتاد.
فرمانده پیشین سپاه پاسداران رژیم ایران محسن رضایی در این رابطه گفت:انفجار تروریستی در منچستر انگلیس حاصل رقص با شمشیر ترامپ با رییس تروریست هاست. همچنین موضعگیری امیر قطر در حمایت از رژیم ایران با واکنش شدید کشورهای عربی روبرو گردید و منجر به قطع روابط دیپلماتیک و تجاری آنها با این کشور شد.
داعش که در طول موجودیتش هیچ اقدامی علیه  رژیم ایران نکرده بود ناگهان  به‌نحو غیرمترقبه  ای در  روز  چهارشنبه  ۷ ژوئن در تهران و در امنیتی ترین مراکز رژیم اقدام به حمله مسلحانه به مجلس رژیم ایران و بمب گذاری بر سر قبر خمینی نمود.
با توجه به سابقه این رژیم از جمله انفجار حرم امام رضا و نسبت دادن آن به مخالفین خود برای مردم ایران بسیار دشوار است که حرف ها و ادعاهای این رژیم را باور کنند وبا دیده شک و تردید به این خبر نگریستند و برایشان  باور نکردنی بود که این کار داعش بوده باشد. آنها در فضای مجازی بلافاصله انگشت اتهام را به سوی خود رژیم بردند و اینکه آیا این یک نمایش  و اقدامی ساختگی  و یا  سفارشی است یا نه آنچه که دستگاههای خبر رسانی رژیم ایران می گویند صحت دارد؟!

ANALYSIS: Was ISIS ‘firecrackers game’ in Tehran real or customized?


A series of terrorist attacks targeted Manchester, Kabul, Egypt, Baghdad and London recently. Mohsen Rezaee, the former commander of the Iranian regime’s Revolutionary Guards (IRGC) said that “Manchester Bombing Result of Trump’s Dance with Chief of Terrorists”.

Meanwhile, the position of Emir of Qatar towards international coalition in the favour of Iranian regime has met with a harsh response from several Arab countries and has led to the severing of diplomatic and trade relations with this country.

On June 7, 2017, ISIS that had nothing to do with Iranian regime for many years, suddenly appeared in Tehran and carried out armed attacks to regime’s parliament building and bombing in the Khomeini tomb, although they are the most secure centres.

Due to the many examples of the same scenarios made by the regime in the past, such as Emam Reza blast and accusation of the opposition groups, Iranian people hardly can believe the regime claims that this is an ISIS attack.

Did Khamenei gamble big by playing the Raisi card?


Did Khamenei fail to manipulate this election by selecting Ebrahim Raisi as his favorite president
Did Khamenei fail to manipulate this election by selecting Ebrahim Raisi as his favorite president? (AFP)Wednesday, 24 May 2017 

There is no doubt that what is known as “presidential election” in Iran is held in a very oppressive atmosphere. It is fake and totally different from democratic elections held around .the world

In this fake show, only two candidates out of a total of six, are approved by Guardian Council (which is a council consisting of members selected by Khamenei).

The two main selected candidates are given full media attention and coverage and political analysts turn them into election highlights. This is to divert the people’s attention away from the regime’s internal tussle for power.

It is also to cover up the regime’s continuing torture, oppression, executions and total mismanagement of social, political and economic issues that are effecting the people on a daily basis.

The objective of holding this type of “election show” - under the absolute dictatorship is to create an interior balance in the ruling system and achieve an international legitimacy in order to justify trades with western powers and politicians who are willing to shake the hands of delegates of illegitimate Iranian regime.

Closing their eyes on the regime’s past records of human rights, terrorism and the main factor of the Middle East instability. However, few questions remain unanswered. Did Khamenei fail to manipulate this election by selecting Ebrahim Raisi as his favorite president?